ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ

« Κάποτε ένας γέροντας παρατηρούσε με ιδιαίτερη αφοσίωση ένα μικρό ποταμάκι που πήγαινε προς τη θάλασσα. Ένας περαστικός τον αντιλήφθηκε απόρησε, τον πλησίασε και τον ρώτησε: - Τι παρατηρείς γέροντα με τόση περίσκεψη –και ο γέροντας του απάντησε ότι παρατηρεί το νερό που πηγαίνει στη θάλασσα και τότε γίνεται αλμυρό εξαιτίας των δακρύων των πονεμένων ανθρώπων». Εκεί τώρα είναι και τα δικά μας δάκρυα. Δάκρυα πόνου για τον δικό μας άνθρωπο που χάσαμε, αλλά και δάκρυα για έναν ξεχωριστό άνθρωπο.

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ ανήκει στους ξεχωριστούς αυτούς ανθρώπους , που καταξιώνουν την κοινωνία μας και με το ήθος των πράξεων τους στηρίζεται η πατρίδα μας. Στους ανθρώπους με τιμή και κώδικα αξιών. Για τέτοιους ανθρώπους πρέπει να ισχύει διαχρονικά ο στίχος του Άγγελου Σικελιανού στον τάφο του Κωστή Παλαμά « Ηχήστε οι σάλπιγγες…. Καμπάνες βροντερές, δονήστε σύγκορμη τη χώρα, πέρα ως πέρα… στον τάφο αυτό ακουμπά η Ελλάς». Τέτοιοι άνθρωποι αξίζουν τον αιώνιο έπαινο και πρέπει να είναι πρότυπα και να εμπνέουν τη νέα γενιά.

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ αποτελεί τη βιωμένη ιστορική μνήμη της Ελλάδας. Η Ελλάδα και ο άνθρωπος - ηθοποιός αλληλοτροφοδοτούνται. Δίνουν και παίρνουν, οικοδομώντας μια υγιή και στέρεα σχέση. Είναι μια συμβίωση δυναμική που ανανεώνει την παράδοση και ταυτόχρονα παράγει νέα στοιχεία. Το 40, η Κατοχή, η Αντίσταση, το κίνημα του Δεκέμβρη, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, η δικτατορία της 21ης Απρίλη χαρακτηρίζονται από την πλησμονή των βιωμάτων.

Συνδέεται με την ιστορία και φυσιογνωμία της άλλης Ελλάδας, την ιστορία που πλανάται παντού και βρίσκεται στο κάθε κομμάτι της. Μια ιστορία που διαπλάθει το χαρακτήρα μας και διαμορφώνει τη συνείδηση όλων μας. Εντοπίζει, υπογραμμίζει και καταγγέλλει την παραχάραξη των συμβόλων του ιδεολογικού και κοινωνικού οραματισμού μας.

Ο δραματικός ήρωας έχει μέσα του το τραγικό στοιχείο της (αυτό)θυσίας, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει το ένστικτο επιβίωσης του κωμικού ήρωα. Με τον τρόπο αυτό υποφέρει, αλλά δε θυσιάζεται μέχρι τέλους και επιβιώνει, αλλά έχει και απώλειες.

Τέλος ο κοινωνικός χώρος του ήρωα είναι ο χώρος του απλού λαού, ίσως και ο χώρος της δικής μας γειτονιάς, της γειτονιάς του αγώνα και της αναζήτησης του ονείρου.

Με άλλα λόγια νοιώθουμε τον ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ έναν δικό μας άνθρωπο, έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας.