ΣΩΜΑ - ΝΟΥΣ - ΠΝΕΥΜΑ

Το Σώμα, Ο Νους και το Πνεύμα λειτουργούν ως εξής:

1) O Νους είναι ο Ναυσιπλόος (Navigator)

2) Το Σώμα είναι το Καράβι

3) Το Συναίσθημα είναι ο Ωκεανός

4) Η Ψυχή είναι ο Καπετάνιος

5) Η Θέληση είναι το Τιμόνι

Επομένως το ανθρώπινο Σώμα είναι αυτό που έχει πει ο Γουώλτ Γουίτμαν:

«Τα πάντα συμβαίνουν ανάμεσα στο καπέλο μου και τις μπότες μου».

Αν πάρουμε αυτά τα τρία σώματα:(κατά Πλάτωνα)

Το Υλικό Σώμα

Το Νοητικό Σώμα και

Το Πνευματικό Σώμα( η Αιθερικό)

Ο μοχλός ή άξονας που τα διαπερνά ή τα συνδέει μεταξύ τους αυτά είναι ο ΝΟΥΣ.

Και βέβαια (θα έλεγα) το 99,99% των ανθρώπων δεν νοιάζονται για το Νοητικό και το Πνευματικό τους Σώμα ή Υπόσταση.

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το Υλικό ή Σάρκινο Σώμα.

Ο Ενσυνείδητος Νους είναι αυτός που μας συνδέει με το Σάρκινο ή Υλικό Σώμα και Ο Υπέρ-συνειδητός Νους μας συνδέει με το Πνευματικό μέρος της Ύπαρξής μας.
Και θα πρέπει να γνωρίζουμε και να το κατανοήσουμε καλά ότι αλληλεπιδρούν
ο ένας Νους στον άλλον.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κοιταχτείτε στον καθρέφτη, θυμηθείτε ότι έχετε τρία Σώματα σε ένα, όπου λειτουργούν όμως και τα 3 σε ΕΝΑ.

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως την χριστιανική διδασκαλία περί Αγίας Τριάδος;


(από τα αποφθέγματά ενός κοσμοκαλόγερου) 10-03-2010

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ μπροστά σ’ ένα λίκνο

Πήγα να επισκεφθώ ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, για να
το συγχαρώ, που έγινε μητέρα και έφερε στον κόσμο μια ζωή, έναν άνθρωπο. Γεγονός, βέβαια, όχι σπάνιο. Αντίθετα, πολύ συχνό και συνηθισμένο, που σημειώνεται καθημερινά από τότε που στη γη ανεφάνηκε το γένος των θνητών.

Γι’ αυτό και μια γέννα δεν μας προκαλεί την εντύπωση και την συγκίνηση, που θα έπρεπε.
Παρατηρούσα με στοργή και με κάποιο σεβασμό πηγαίο,τη
νεαρά μητέρα-λεχώ.Και σκεπτόμουν πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάστασις η οργανική και η ηθική των ανθρώπων εάν
η κοινωνία εφρόντιζε, η μητέρα και ο σύζυγός της να είχαν
πλήρη συνείδηση του υψίστου ρόλου, που παίζουν στην ιερή
αυτή τελετουργία σαν συνεργάτες στο μεγάλο έργο της φύσεως.

Εάν εξετάσουμε, όμως, τι σχετικά συμβαίνει στη σημερινή μας
κοινωνία, θα διαπιστώσουμε μια αντίρροπη κατάσταση, που
γεννά θλιβερές σκέψεις.

Ο έρωτας έχει αντικατασταθεί μόνον από τις ηδονιστικές
επιδιώξεις, τις οποίες σύρουν και περιφέρουν στους δρόμους
με αναισχυντία, με θράσος και χωρίς ντροπή οι σύγχρονοι
πολιτισμένοι νέοι.

Όλες αυτές οι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου, όσο
κοίταζα την υπερήφανη μητέρα-λεχώ.
Τέλος, αφού την συγχάρηκα και της ευχήθηκα τρυφερά, ξεσκέπασα τον Μωσαϊκό κάλαθο, που είχε τοποθετήσει προσωρινά τον
καρπό της κοιλίας της και αντίκρυσα ένα χαριτωμένο αγοράκι.
Τότε άφησα το συναισθηματικό μου να ξεχειλίσει και του
μίλησα έτσι: «Καλώς ήρθες κοντά μας μικρέ και νέε αδελφέ
μου άνθρωπε. Σε περιβάλλω με όλη μου τη στοργή.

Σου εύχομαι να πληρώσεις χωρίς εμπόδια και δυσκολίες τον
προορισμό, που η Μοίρα σου έχει χαράξει. Αλλά, μάθε ένα
μεγάλο μυστικό. Ο άνθρωπος με τη Γνώση και την ισχυρή
του θέληση μπορεί εδώ κάτω στη Γη να αλλάξει το πεπρωμένο του.

Διότι ο άνθρωπος ο ίδιος την υφαίνει στις διάφορες διαβιώσεις του με τη δική του δράση. Σου εύχομαι σταθερή υγεία, σου εύχομαι η χαρά να είναι παντοτινή σύντροφος της ζωής σου. Τώρα άκου και μερικές συμβουλές ενός ασπρομάλλη:

Η καλοσύνη, η φρόνησις και η σωφροσύνη, η αξιοπρέπεια
και η ανδροπρέπεια να συνοδεύουν πάντα τους διαλογισμούς
σου, τους λόγους σου και τις πράξεις σου. Ποτέ η οργή,
ο θυμός, η λύπη, το πάθος, να μη ταράζουν τη γαλήνη της
ψυχής σου.

Τήρησε πάντα τη σκέψη σου ήρεμη και διαυγή.
Κράτησε το φρόνημά σου σε κάθε στιγμή αγέρωχο, υψηλό.
Η ελπίδα, η αισιοδοξία και το θάρρος να σε στηρίζουν στις
πιο δύσκολες στιγμές της ανθρώπινης ζωής σου.

Η ψύχραιμη σκέψις και η θαρραλέα αποφασιστικότης εξουδετερώνουν
τη φθοροποιό δύναμη της αμφιβολίας και του δισταγμού. Έσο
πάντοτε άψογος και άφοβος για να πράττης πάντοτε το πρέπον.

Η αυτοκυριαρχία να είναι το αδιάλειπτο μέλημά σου.
Όταν όλα τούτα τα επιτύχεις, θα είσαι ο νικητής της ζωής…
Και τώρα νάχουμε καλό ρώτημα, φίλη Ψυχή, δεν μας λες, από
που μας έρχεσαι;»

Το βρέφος κουνούσε χέρια, πόδια και έβγαζε άναρθρες κραυγές. Σε μια στιγμή τέντωσε τα δάκτυλά του και με τις δύο παλάμες διέγραψε την γνωστή ελληνική χειρονομία, που εκφράζει την περιφρόνηση, τον οίκτο και την έστρεψε προς το πρόσωπό μου…

Γέλασα με την καρδιά μου, αλλά ταυτόχρονα σκέφτηκα, άραγε, η κίνησις αυτή είναι τυχαία ή έχει κάποια σκοπιμότητα;
Βάλθηκα τότε να ερμηνεύσω τη συμβολική εκείνη χειρονομία.
Δεν ξέρω εάν συνέλαβα το νόημά της.

Αλλά φαντάζομαι πώς το νεογέννητο βρέφος θα ήθελε με τη χειρονομία του να μου πει περίπου τα εξής: «Να! Χαζέ θνητέ! Με ρωτάς από πού
έρχομαι.Δεν ρωτάς καλύτερα την αφεντιά σου από πού ήρθες;

Ότι θα σου απαντήσει αυτή, αυτό θα είναι και η δική μου απάντησις.Είμαστε το ίδιο πράγμα. Στρατοκόποι της ζωής και
οι δυο μας. Αγνοούμε από πού ερχόμαστε και που πάμε. Εσύ
τράβηξες έως εδώ το δρόμο της ζωής σου.

Θα τραβήξω και εγώ τον δικό μου. Δεν θυμάμαι από πού έρχομαι, ούτε ξέρω που θα πάω. Η Φύση, που είναι η πιο στοργική τροφός μας
και η πιο σοφή παιδαγωγός μας, αφου έτσι τα έχει κανονίσει,
έτσι και πρέπει να γίνονται. Ας κοιτάξουμε και οι δυο μας το
διάβα αυτό από τη Γη να είναι αποδοτικό σε καλοσύνη και
σε γνώση…»

Το μάθημα που έπαιρνα με συνέφερε και με προσγείωνε
στην πραγματικότητα. Άρχισα τότε να στίβω το μυαλό μου
για να βρω μια εξήγηση και να δώσω μόνος μου στον εαυτό
μου την απάντηση που περίμενα από το νεοφερμένο βρέφος. Κατέφυγα τότε στη βιβλιοθήκη της μνήμης μου.

Κατέβασα τα κατάστιχα, στα οποία έχω καταχωρίσει σε διάφορα κεφάλαια, την εξ’ αμέσου αντιλήψεως εμπειρία και γνώση μου, καθώς
και την συμπυκνωμένη γνώση των αιώνων, που γνώρισα
από τους άλλους ανθρώπους.

* * *
Στο τριπλό ερώτημα: τι είμαι; πόθεν έρχομαι; που πηγαίνω;
σημειώνω τα εξής:Τι είμαι; Απάντησις:Μία ύπαρξις που
αισθάνομαι και συναισθάνομαι, σκέπτομαι, κινούμαι και
ενεργώ κατά βούλησιν.

Είμαι μια ξεχωριστή συνείδησις, που έχω το αίσθημα της διαφοροποιήσεως από το περιβάλλον.
Αντλώ τα μέσα της συντηρήσεώς μου από τον γύρω μου
κόσμο και προσπαθώ με τις αισθήσεις μου, με τη σκέψη
μου και τις ψυχικές μου δυνάμεις να γνωρίσω την πραγματικότητα, που με τριγυρίζει, δηλαδή να συλλάβω την Αλήθεια και να αποφύγω την πλάνη. Στα ερωτήματα: πόθεν έρχομαι; που πηγαίνω: σημειώνω
με κόκκινο μελάνι: Ωκεανός αγνοίας.

* * *

Η συγκίνηση που αισθάνθηκα στο αντίκρυσμα μιας λεχούς
και ενός νεογέννητου βρέφους με παρεκίνησε στους στοχασμούς
που αράδιασα σήμερα σε αυτό το χαρτί.

Ίσως αναρωτηθείτε, για ποιο σκοπό το έκαμα; Απλούστατα, θέλω να δείξω πως από τα γεγονότα της καθημερινής μας ζωής μπορούμε, μελετώντας
τα προσεκτικά, να βγάζουμε σοβαρά συμπεράσματα.

Σαν υστάτη παραίνεση σας καλώ να σπουδάζετε πάντοτε τα
φαινόμενα της φύσεως και να μελετάτε προσεκτικά με αυτό-
συγκέντρωση τον εαυτό σας.

Ίσως μια μέρα θα καταστείτε ικανοί να γνωρίσετε την αρχή και το τέλος της ζωής. Και τότε μόνο θα λάβετε τη απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα:

Τι είμαι; Από πού έρχομαι; Που πηγαίνω;


ΚΟΣΜΟΚΑΛΟΓΗΡΟΣ 20-02-2010




Στη ζωή, άλλος παίζει τον ρόλο του βασιλιά, κι’ άλλος τον
ρόλο ζητιάνου. Μετά τον θάνατο, θα μας ρωτήσουν, όπως
ρωτούν τους ηθοποιούς, όχι «ποιον ρόλο έπαιξες;», αλλά
«πως έπαιξες τον ρόλο σου;».
Επίκτητος

Ο Όρκος του Μ. Αλεξάνδρου εις Ώπην

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ

(Ο Όρκος του Μ. Αλεξάνδρου εις Ώπην)

Χρόνος : 324 π.χ

Τόπος : η πόλις Ώπις στη συμβολή δύο ποταμών.

Η περιοχή εκκαλείτο Αδέν.

Θέμα-Σκοπός : υπό την αιγίδα του Μ. Αλεξάνδρου,9.000 άτομα,

Έλληνες, Μήδοι και άλλοι έδωσαν όρκο αγάπης με σκοπό την ενοποίηση των φυλών της ανθρωπότητας.

Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε
με την Ειρήνη

Όλοι οι θνητοί, απ' εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός, μονοιασμένοι, για την κοινή προκοπή.

Να θεωρείτε την Οικουμένην Πατρίδα σας, με Κοινούς Νόμους,
όπου θα κυβερνούν οι άριστοι, ανεξαρτήτως φυλής.

Δεν χωρίζω τους ανθρώπους όπως κάνουν οι στενόμυαλοι, σε Έλληνες και
Βαρβάρους. Τους καταμερίζω με ένα μόνον κριτήριον, την Αρετήν.

Για μένα κάθε καλός Ξένος, είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας,
είναι χειρότερος από Βάρβαρο.

Αν ποτέ σας παρουσιασθούν διαφορές, δεν θα καταφύγετε στα
όπλα, παρά θα τις λύσετε ειρηνικά.

Στην ανάγκη θα σταθώ, εγώ διαιτητής σας.

Τον Θεό, δεν πρέπει να τον νομίζετε ως αυταρχικό κυβερνήτη,
αλλ' ως κοινό πατέρα όλων....

Από μέρους μου, θεωρώ όλους ίσους, λευκούς και μελαμψούς.

Και θα ήθελα να μην είσθε μόνον υπήκοοι της Κοινοπολιτείας μου, αλλά μέτοχοι, όλοι συνεταίροι.
Όσο περνάει από το χέρι μου θα προσπαθήσω να συντελεσθούν
αυτά που υπόσχομαι.

Τον Όρκο τούτο που δώσαμε με την σπονδήν απόψε, κρατήστε τον σαν Σύμβολον Αγάπης


( Ο Κοσμοκαλόγηρος )

Τί σημαίνει αγάπη

Μία ομάδα επαγγελματιών ερεύνησε ένα δείγμα παιδιών 4-8 ετών ως προς την ερώτηση :


«Τί σημαίνει αγάπη». Οι απαντήσεις ήταν οι εξής:






Τόνια 6 ετών
Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι της τα έβαφε ο παπούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του».




Ρεββέκα 8 ετών
Όταν κάποιος σε αγαπά ο τρόπος πού προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του.



Βασίλης 4 ετών
Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλο.



Κάρολος 5 ετών
Αγάπη είναι όταν βγαίνεις γιά φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.




Χριστίνα 6 ετών
Αγάπη είναι αυτό πού σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη.




Λευτέρης 4 ετών
Αγάπη είναι όταν η μαμά φιάχνει καφέ γιά τον μπαμπά και πίνει πρώτα μιά γουλιά εκείνη γιά να δεί αν τον πέτυχε.




Ραφαήλ 7 ετών
Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλο και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία.




Αιμιλία 8 ετών
Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα, αν σταματήσεις το άνοιγμα θα ακούσεις την αγάπη.




Πάνος 7 ετών
Αν θέλεις να μάθεις ν’ αγαπάς καλύτερα πρέπει να ξεκινήσεις από ένα φίλο πού μισείς.




Νίκη 6 ετών
Υπάρχουν δύο είδη αγάπης. Η αγάπη των ανθρώπων και η αγάπη του Θεού. Αλλά ο Θεός τα έχει φιάξει και τα δύο.




Τζένη 8 ετών
Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα.



Ελλη 7 ετών
Η αγάπη είναι σαν το γέρο και τη γριά πού μετά από τόσα χρόνια πού γνωρίζονται είναι ακόμα φίλοι.


Θωμάς 6 ετών
Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ΄έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ηταν ο μόνος πού το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.



Μαρία 8 ετών
Η μαμά μου με αγαπάει πιό πολύ απ’ όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω γιά ύπνο.





Κλαίρη 6 ετών
Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στο μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαί.




Ελένη 5 ετών
Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι απ’ τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ.




Χρήστος 7 ετών
Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλύφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.




Μαριάννα 4 ετών
Ξέρω ότι η αδελφή μου μ’ αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι άν πρέπει να βγεί έξω και να αγοράσει άλλα.



Λάμπρος 4 ετών
Αφήνω την μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ’ αγαπάει. Κι μετά εγώ πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.




Αλεξάνδρα 4 ετών
Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια.




Κατερίνα 7 ετών
Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει το μπαμπά στην τουαλέτα και δεν σιχαίνεται.



Μάρκος 6 ετών
Δεν πρέπει να λές σ’ αγαπώ αν δεν το εννοείς.
Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.



Ο συγγραφέας Λέο Μπουσκάλια έκανε κάποτε ένα διαγωνισμό. Ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να βρεθεί το πιό συμπονετικό παιδί. Το βραβείο κέρδισε ένα τετράχρονο αγοράκι πού έκανε το εξής:

Το παιδάκι είχε ένα παππού γείτονα του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει πρόσφατα. Μόλις το παιδάκι τον είδε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει πήγε και απλά έκατσε στην αγκαλιά του. Όταν η μαμά του το ρώτησε τι είχε πεί στον παππού το παιδάκι είπε «τίποτα, απλώς τον βοήθησα να κλάψει».

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.

Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.

Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ. Συνέχισαν να περπατούν, μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.

Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.

Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα: ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :
Όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί?

Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.

Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα,
όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».
ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.

ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ!!!!

ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ

Είμεθα προνομιούχοι στ’ αλήθεια εμείς οι Έλληνες. Ο τόπος μας, προικισμένος πλούσια από τη φύση, με το ήπιο κλίμα του, με τη διαύγεια του γαλανού ουρανού του, με το άφθονό του φως. Η φυλή μας, με τόσο μακρινή και ένδοξη ιστορία, που και σήμερα ακτινοβολεί από τα βάθη των αιώνων την παλιά της σοφία και την ανθρωπιά. Φυλή ευλογημένη από τον Ουρανό!

Σκέψεις σαν κι’ αυτές μου έρχονται στο νου όταν, επισκέπτομαι τους παλαιούς ιερούς χώρους της πατρίδας μας. Εκεί όπου ελατρεύετο στην αρχαία εποχή η Αλήθεια και το Φως.

Όταν πριν από λίγο καιρό πήγα πάλι στους Δελφούς, με πολύ καλό καιρό, λιακάδα, που ο ήλιος αγκαλιάζει με τόση στοργή τα μεγαλόπρεπα μνημεία και μάρμαρα, εκεί που σήμερα λίγα, πολύ λίγα συντρίμμια έχουν διαφύγει από τη φθορά του χρόνου και του φανατισμού, ξαναγύρισα στους αγαπημένους μου στοχασμούς για το παλιό ελληνικό μεγαλείο, για το «ελληνικό θαύμα», όπως το λέγουν.

Καθισμένος επάνω σε αρχαία πέτρα, η οποία ποιος ξέρει που ανήκε άλλοτε, σε ποιο από τα μνημεία της ιερής αυτής περιοχής, μου είχαν έλθει στο νου πάλι σκέψεις σαν κι’ αυτές, σκέψεις προσφιλείς, που δίδουν πάντοτε τη γαλήνη και την ψυχική έξαρση, σαν γίνονται μάλιστα σε τέτοιους τόπους.

Εκείνο μόνο που ξέρουμε, που μας μετέδωσε η ιστορία πλέον, είναι ότι το Δελφικό Μαντείο είδε ημέρες ακμής, ημέρες μεγαλείου και φωτός πνευματικού, που για τούτο με τόσο μεγάλο σεβασμό μίλησε γι’ αυτό ο αρχαίος κόσμος.

Επιβλητικό και σήμερα το τοπίο των Δελφών, έστω και με τα πενιχρά απομεινάρια της αρχαίας τέχνης, με τα ερείπια των ιερών του, με τα ευρήματα που στοργικά φυλλάσει η πολιτεία στο μουσείο του. Αίσθημα ευγνωμοσύνης εκδηλώνουμε όσοι αγαπούμε την ελληνική αρχαιότητα, για τους ανθρώπους αυτούς, τους σοφούς της αρχαιολογικής επιστήμης, που με τόση μεγάλη αγάπη σκύβουν επάνω στα ερείπια της αρχαιότητος και πολλοί απ’ αυτούς αφιερώνουν ολόκληρη τη ζωή τους ακόμη στην ευγενική αυτή και ήρεμη προσπάθεια, τις ανασκαφές, για να ρίξουν το φως της επιστήμης στην αρχαία ιστορία και τέχνη.


Κοσμοκαλόγηρος 22-01-2010

Τι είναι Ζωή και ποίος είναι ό ο σκοπός της

1.'0 άνθρωπος πρέπει να γνωρίσει τον εαυτόν του και τον σκοπό και λόγο της υπάρξεως του.
2.Να 'Κατορθώσει να απαλλαγεί από τα πάθη και τα διάφορα ολέθρια εγωιστικά ελαττώματα.
3.Να γνωρίσει, να σέβεται και να προσαρμοσθεί προς τους Θείους Νόμους της Φύσεως.
4.Να διδαχτεί να λατρεύει την Φύσι και να ζει σύμφωνα προς αυτήν.
5.Να αναληφθεί πού και προς ποιους ορίζοντες κατευθύνουν Νόμοι της Φύσεως το πνεύμα τού ανθρώπου.
6.Να μάθει να σέβεται και να προστατεύει των κοινών, και πολιτική ελευθερία του ανθρώπου, καθώς και την πλήρη ελευθέρια νου, της συνειδήσεως, της σκέψεως του ανθρώπου.
7.Να γνωρίσει τι είναι αδελφότης των .ανθρώπων, τί είναι ισότητα και τι είναι ελευθερία και ποία το δρα ταύτης.
8.Να σέβεται και να προστατεύει όλα τα δικαιώματα τού ανθρώπου επί της Ζώης και της προόδου του.
9.Να σέβεται, να εκτιμά, να αναγνωρίζει και προστατεύει την τίμια, εργασίαν των χειρών και 1'00 πνεύματος.
10.Να διδαχτεί. την αξία του 6νθρωπίνου πνεύματος και την σχέση του προς το Πνεύμα και το "Άπειρον.
11.Να διδαχτεί και Κατανοήσει την σπουδαιότητα της σχέσεως !
και του ρόλου τον όποιον παίζει το σώμα διό mv εξέλιξη της ψυχής.

12.Να διδαχτεί και Κατανοήσει την 'Αθανασία της ψυχής και την έννοια της υπάρξεως του Θεού.
13.Να διδαχτεί ποιος είναι και πως πρέπει να οικοδομείται ό Ναός του Πνεύματος εν τη ψυχή\ του ανθρώπου.
14.Να γνωρίσει τι είναι Ζωή και ποίος είναι ό ο σκοπός της ζωής, εν τη Φύσει
«Κοσμοκαλόγερος» 15-01-2010